BIP
Ćwiczenia wojskowe

 

Obowiązkiem obywatela polskiego jest obrona Ojczyzny.
                                  Art. 85 Konstytucji RP

 

Na podstawie art. 101 ust. 10 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r.  o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2017 r. poz. 60) Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia wprowadziła obowiązkowe ćwiczenia wojskowe dla żołnierzy rezerwy i osób przeniesionych do rezerwy niebędących żołnierzami rezerwy.

Zgodnie z ustawą o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, obowiązek służby wojskowej żołnierzy rezerwy i osób przeniesionych do rezerwy niebędących żołnierzami rezerwy w czasie pokoju polega na odbywaniu ćwiczeń wojskowych.

Obowiązkowi służby wojskowej , podlegają obywatele polscy, począwszy od dnia, w którym kończą osiemnaście lat życia, do końca roku kalendarzowego, w którym kończą pięćdziesiąt pięć lat życia- szeregowi, a posiadający stopień podoficerski lub oficerski- sześćdziesiąt trzy lata życia.

Informacja o powołaniu na ćwiczenia wojskowe musi zostać dostarczona  najpóźniej na 14 dni przed datą ich rozpoczęcia w drodze karty powołania, w której określony będzie termin i miejsce stawiennictwa.

Ćwiczenia wojskowe mogą być odbywane jako:
1.    Jednodniowe;
2.    Krótkotrwałe – trwające do trzydziestu dni;
3.    Długotrwałe – trwające nieprzerwanie do dziewięćdziesięciu dni,
4.    Rotacyjne – trwające do trzydziestu dni i odbywane z przerwami w ciągu danego roku kalendarzowego

Na jednodniowe ćwiczenia wojskowe można zostać powołanym nie więcej niż trzy razy w roku, a na pozostałe – raz w roku kalendarzowym.

Czas trwania ćwiczeń wojskowych nie może przekraczać jednorazowo lub łącznie dziewięćdziesięciu dni w ciągu roku kalendarzowego.

Na ćwiczenia wojskowe nie powołuje się żołnierzy rezerwy i osób niebędących żołnierzami rezerwy, którzy:
- prowadzą własną kampanię wyborczą do Sejmu lub Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, Parlamentu Europejskiego lub organów samorządu terytorialnego – w czasie jej trwania;
- zostały wybrane na senatora albo posła, w tym do Parlamentu Europejskiego – w czasie trwania kadencji;
- zostali przeznaczeni do odbycia służby zastępczej lub odbyli tę służbę.
Obowiązkowi służby wojskowej nie podlegają kobiety:
- w ciąży  oraz w okresie sześciu miesięcy po odbyciu porodu;
- sprawujące opiekę nad dziećmi do lat ośmiu;
- sprawujące opiekę nad:
- dziećmi od lat ośmiu do szesnastu,
- osobami obłożnie chorymi, osobami wobec których orzeczono stałą niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym na podstawie ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników,
- osobami, wobec których orzeczono całkowitą niezdolność do pracy oraz samodzielnej egzystencji na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,
- osobami zaliczonymi do znacznego stopnia niepełnosprawności w rozumieniu ustawy z dnia 27sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, jeżeli osoby te wspólnie z nimi zamieszkują i opieki tej nie można powierzyć innym osobom.

SZCZEGÓLNE UPRAWNIENIA

W okresie między dniem doręczenia pracownikowi karty powołania do czynnej służby wojskowej, a jej odbyciem stosunek pracy nie może być przez pracodawcę wypowiedziany, ani rozwiązany.
Jeżeli okres dokonanego przez pracodawcę lub przez pracownika wypowiedzenia stosunku pracy upływa po dniu doręczenia pracownikowi karty powołania do czynnej służby wojskowej, wypowiedzenie staje się bezskuteczne. W tym przypadku rozwiązanie stosunku pracy może nastąpić tylko na żądanie pracownika.
W razie upływu okresu próbnego określonego w umowie, po powołaniu do czynnej służby wojskowej, umowę o pracę uważa się za zawartą na czas nieokreślony.
Umowa zawarta na czas określony ulega jednakże rozwiązaniu z upływem terminu określonego w umowie.
Przepisy nie mają zastosowania w przypadku powołania do czynnej służby wojskowej, która ma być odbywana w formie jednodniowych ćwiczeń.

Żołnierzowi rezerwy oraz osobie przeniesionej do rezerwy niebędącej żołnierzem rezerwy, którzy odbyli ćwiczenia wojskowe, z wyjątkiem ćwiczeń trwających do dwudziestu czterech godzin odbywających się w czasie lub dniu wolnym od pracy, przysługuje:
- uposażenie zasadnicze według stopnia wojskowego za każdy dzień trwania ćwiczeń

Stawki uposażenia za jeden dzień wynoszą:

Stopień wojskowy Kwota netto (do wypłaty)
Pułkownik 224
Podpułkownik 188,8
Major 163,2
Kapitan 144
Porucznik 136
Podporucznik 134,4
Starszy chorąży sztabowy 126,4
Starszy chorąży 123,2
Chorąży 118,4
Młodszy chorąży 115,2
Starszy sierżant 112
Sierżant 110,4
Plutonowy 107,2
Starszy kapral 105,6
Kapral 104
Starszy szeregowy 94,4
Szeregowy 91,2



Np. szeregowy odbywający 30 dniowe ćwiczenia, otrzyma uposażenie w wysokości: 91,20x30= 2736.
 
- świadczenie pieniężne rekompensujące utracone wynagrodzenie ze stosunku pracy albo dochód z prowadzonej działalności gospodarczej lub rolniczej, które mogliby uzyskać w okresie odbywania ćwiczeń wojskowych.
Świadczenie pieniężne za każdy dzień ćwiczeń stanowi kwota 1/21 miesięcznego wynagrodzenia lub dochodu z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej lub rolniczej pomnożona przez liczbę dni odbytych ćwiczeń wojskowych.
Świadczenie pieniężne ustala i wypłaca wójt lub burmistrz na udokumentowany wniosek uprawnionego, złożony nie później niż w ciągu trzech miesięcy od zakończenia ćwiczeń wojskowych.
- zwrot kosztów dojazdu do jednostki wojskowej oraz powrotu do miejsca zamieszkania
Ponadto, żołnierzom rezerwy mogą być przyznawane dodatki uzasadnione szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej.

KONSEKWENCJE WYNIKAJĄCE Z NIESTAWIENIA SIĘ DO ODBYCIA CZYNNEJ SŁUŻBY

Kto będąc powołany do pełnienia czynnej służby wojskowej, nie zgłasza się do odbywania tej służby w określonym terminie i miejscu, podlega karze pozbawienia wolności do lat trzech (art. 144§1 Kodeksu Karnego).

W razie niestawienia się powołanego do odbycia czynnej służby wojskowej bez uzasadnionej przyczyny, z wyjątkiem ćwiczeń wojskowych rotacyjnych, starosta (prezydent miasta na prawach powiatu) właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad trzy miesiące, na wniosek wojskowego komendanta uzupełnień, zarządza przymusowe doprowadzenie powołanego przez Policję do wskazanej jednostki wojskowej, w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (art. 61 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej).